Eerst zuur dan zoet
Uit een enquête gehouden onder ondernemers blijkt dat zij moeite hebben met het wandelgangenakkoord. Toch is er in de finale afweging steun voor het akkoord. Voor ondernemers telt dat de genomen besluiten duidelijkheid geven. Van het grootste belang is dat het akkoord staat voor het op orde brengen van de begroting. Zoals iedere ondernemer weet moet de balans in orde zijn en dat vraagt offers voordat je aan de leuke dingen toe komt. Een groot deel van de bezuinigingsoperatie komt voor rekening van de miljarden die nodig waren om de banken te redden. Belangrijke vraag is of Henk en Ingrid de conclusie van de ondernemers kunnen delen. Peilingen geven reden tot zorg.
Eerst zuur dan zoet, waar en wanneer heb ik dat eerder gehoord? Het was onze vorige Premier, de heer Jan Pieter Balkenende, die deze uitspraak in de mond nam om bezuinigingen aan de man te brengen. Vervolgens verzuimde hij om een aantal moeilijke vraagstukken daadkrachtig aan te pakken en tot structurele ingrepen te komen. Daarbij had hij ook nog de pech dat hij een bankencrisis niet zag aankomen. Onder druk van bankiers besloot hij de mythe van systeembank uit de hoge hoed te toveren als rechtvaardiging voor zijn besluit dat het volk diende op te draaien voor de kosten van fouten in het bankwezen. Of was het zijn loyaliteit aan de toenmalige en door hem gesteunde directeur van de DNB, die onder een prachtig kostuum helaas geen rechte rug bleek te verbergen en hem deze kat in de zak presenteerde. Het gevolg is zuur, dat was het volk direct duidelijk en werd meteen tijdens de democratische peiling vertaald in een dramatisch verlies voor zijn partij. Doordat het vertrouwen grondig was aangetast werd het midden uitgehold. Daarin schuilt de echte dramatiek!
In Brussel wordt onderhandeld over de inhoud van het Basel III akkoord. Doel is regels overeen te komen die het grote graaien van bankiers moet beteugelen om op die manier een volgende bankencrisis te voorkomen. Gezien alle narigheid zou je denken dat de tijd rijp is voor duidelijke en stringente grenzen. Wanneer het speelveld voor banken in Europa gelijk is biedt dat geweldige perspectieven. De onderhandelaars, politici, kunnen het niet eens worden over het pakket. Het gevolg zal zijn dat de maatregelen niet ver genoeg gaan om een volgende bankencrisis te voorkomen, vrees ik.
Ondernemers snappen dat je eerst je zaken op orde moet hebben en daarna weer plannen kunt maken voor de toekomst. Het is te hopen dat dit bewustzijn ook bij Henk en Ingrid weerklank vindt en nog in het korte termijn geheugen verankert ligt op het moment dat we weer naar de stembus gaan. Wanneer het midden sterk genoeg is mogen we verwachten dat na een democratische discussie weer goede besluiten genomen worden. Kiest het volk, dat zich geen 2 keer een kat in de zak laat aansmeren, uit onvrede voor de extremen dan wordt het tijd eens te gaan denken aan een kabinet waarin veel ondernemers plaatsnemen, een zakenkabinet! In andere EU-landen hebben ze daar inmiddels goede ervaringen mee.
Eerst zuur dan zoet, waar en wanneer heb ik dat eerder gehoord? Het was onze vorige Premier, de heer Jan Pieter Balkenende, die deze uitspraak in de mond nam om bezuinigingen aan de man te brengen. Vervolgens verzuimde hij om een aantal moeilijke vraagstukken daadkrachtig aan te pakken en tot structurele ingrepen te komen. Daarbij had hij ook nog de pech dat hij een bankencrisis niet zag aankomen. Onder druk van bankiers besloot hij de mythe van systeembank uit de hoge hoed te toveren als rechtvaardiging voor zijn besluit dat het volk diende op te draaien voor de kosten van fouten in het bankwezen. Of was het zijn loyaliteit aan de toenmalige en door hem gesteunde directeur van de DNB, die onder een prachtig kostuum helaas geen rechte rug bleek te verbergen en hem deze kat in de zak presenteerde. Het gevolg is zuur, dat was het volk direct duidelijk en werd meteen tijdens de democratische peiling vertaald in een dramatisch verlies voor zijn partij. Doordat het vertrouwen grondig was aangetast werd het midden uitgehold. Daarin schuilt de echte dramatiek!
In Brussel wordt onderhandeld over de inhoud van het Basel III akkoord. Doel is regels overeen te komen die het grote graaien van bankiers moet beteugelen om op die manier een volgende bankencrisis te voorkomen. Gezien alle narigheid zou je denken dat de tijd rijp is voor duidelijke en stringente grenzen. Wanneer het speelveld voor banken in Europa gelijk is biedt dat geweldige perspectieven. De onderhandelaars, politici, kunnen het niet eens worden over het pakket. Het gevolg zal zijn dat de maatregelen niet ver genoeg gaan om een volgende bankencrisis te voorkomen, vrees ik.
Ondernemers snappen dat je eerst je zaken op orde moet hebben en daarna weer plannen kunt maken voor de toekomst. Het is te hopen dat dit bewustzijn ook bij Henk en Ingrid weerklank vindt en nog in het korte termijn geheugen verankert ligt op het moment dat we weer naar de stembus gaan. Wanneer het midden sterk genoeg is mogen we verwachten dat na een democratische discussie weer goede besluiten genomen worden. Kiest het volk, dat zich geen 2 keer een kat in de zak laat aansmeren, uit onvrede voor de extremen dan wordt het tijd eens te gaan denken aan een kabinet waarin veel ondernemers plaatsnemen, een zakenkabinet! In andere EU-landen hebben ze daar inmiddels goede ervaringen mee.
VOLG LTO NOORD
Gerelateerde dossiers
