skien jan bloemerts

Weblog Jan Bloemerts: boven op een berg

Kort geleden sprak Marc Calon voor een zaal vol noordelijke bestuurders. Ik was erbij. Niet het mestbeleid, de uitslag van de recente Tweede Kamer verkiezingen of de bestuurlijke opbouw van de standsorganisatie, maar de gevolgen van onvrede binnen de Europese grenzen zag de voorzitter van LTO Nederland als grootste bedreiging voor de agrarische sector.

Meer protectionisme, afwijzen van intercontinentale handelsakkoorden, afbrokkelende samenhang en zelfs afvallen van de economische verbondenheid tussen de Europese landen. Het doembeeld van ons vrijemarkt-denken als 2e agro & food exporteur ter wereld.
Toen ik afgelopen Paasweekend in de Franse Alpen aan het skiën was, dacht ik terug aan de waarschuwende woorden van Calon.
Een goede achterwacht is voor een boer essentieel. Niet alleen om de zogenaamde handjes, maar bovenal voor de controle van het geheel. Geen bericht is goed bericht, indien nodig wordt er geappt. Vijf dagen weg, 4 kalveren erbij en een stijgende dagproductie melk. Het voelt goed hoe onze achterwacht Kevin het 1000 kilometer noordelijker doet. 

Ieder jaar komt buurman Daniël van 100 meter hoger op de berg onverwachts langs. Daniël is een Fransman van in de zeventig en nog zo fit als een hoentje. Doet de allerzwaarste pistes, loopt de berg op en heeft een uithoudingsvermogen van een trekpaard. Altijd vindt hij het verbazingwekkend dat wij zomaar een paar dagen weggaan en thuis een veestapel en bedrijf achterlaten. De Franse taal ben ik niet voldoende machtig, hij spreekt geen Nederlands, maar we begrijpen elkaar wel. Zeker met een borrel erbij.
Met Daniël kregen we het over de aanstaande Franse verkiezingen. Marine le Pen lijkt met haar extreemrechtse Front National serieus kans te maken op een totale overwinning. Met le Pen aan het roer lijkt een FRexit, een Franse uittreding uit de E.U., hoogst waarschijnlijk. Het zal voor Daniël als hoog geschoolde, beschaafde en wereldmens toch wel een schrikbeeld zijn; Frankrijk, naast Nederland, België, Luxemburg, Duitsland en Italië eind jaren vijftig grondlegger van de Europese Gemeenschap, dat uit Europa stapt? Hij moet dat vanwege zijn leeftijd toch bewust hebben meegemaakt en deze onheilstijding zal hem toch zeker zeer doen. Maar nee, Daniël schudt zijn hoofd en zegt op zachte toon “Le realisme, niet bang zijn maar de realiteit accepteren”.

Ik dacht daarbij terug aan de waarschuwende woorden van Calon een paar dagen eerder. Het gaf mij na de nuchterheid van Daniël een verwarrend gevoel. Zijn we in Nederland met onze haast onvoorwaardelijke liefde richting Europa misschien de realiteit uit het oog verloren? Zijn we bang dat onze agrarische wereld vergaat als andere landen de keuze maken zonder Europees verbondenheid verder te gaan? Eigen belang, politieke correctheid? Natuurlijk zijn we afhankelijk van onze export, maar zal een ontbonden economisch Europa daadwerkelijk zo desastreus uitpakken voor Nederland? Onze ligging in de Europese delta is perfect, met honderd miljoen monden te voeden binnen een korte cirkel. Hebben we het alternatief voor Europa wel genoeg scherp? Wat betekent dit voor ons boereninkomen? Heeft het gevolgen voor het totale productiesysteem? Veel vragen waar ik geen antwoord op heb, maar door alleen eventjes afstand te nemen ben ik minder bang. 

Soms is het goed om boven op een berg te zitten.

Jan Bloemerts, regiobestuurder Noord

Praat mee

Om mee te kunnen discussiëren dient u eerst in te loggen.