Achteruitkijkspiegel

Afgelopen week werd ik getriggerd door 2 artikelen. Niet eens heel baanbrekend of schokkend.

De eerste was de column van Alex Datema in Veldpost. “LTO Nederland moet in gesprek met de leden en een heldere keuze maken: Gaan we voor belangenbehartiging op basis van de achteruitkijkspiegel of gaan we voor de toekomst?”. Gemakkelijke keuze lijkt mij, als het inderdaad zo simpel was. De grootste uitdaging voor onze nieuwe LTO-voorzitter wordt om de leden te verbinden, aldus Datema. Ook helemaal mee eens: We zoeken een verbinder met een groot netwerk en ook nog eens een slimme onderhandelaar. Probleem opgelost.

Het tweede artikel was een redactioneel commentaar in ons regionale dagblad over grondwater-onttrekking door boeren rondom natuurgebieden. Geschreven door een journalist waar ik altijd veel waardering voor heb. Feitelijk was er niks mis met het artikel maar de toonzetting voelde niet goed richting onze sector. Dit was ik niet gewend van de betreffende journalist. Wat doe je dan als betrokken bestuurder? De keuze is beperkt: op social media los gaan, ingezonden stuk schrijven, of op de bestuurdersapp flink je hart luchten en weer door.

Ik heb de journalist gebeld en gevraagd hoe dit nu zo kon komen. We raakten aan de praat, ook over wat er de afgelopen maanden allemaal is gebeurd in de sector. 1 oktober vorig jaar was een mooie dag. De acties bij de provinciehuizen hebben effect gehad. Maar daarna: afgelopen december heeft een groep boeren het kantoor van de Leeuwarder Courant bezet en eisten daar dat de LC voortaan op een andere wijze verslag zou doen van agrarische zaken. (Dezelfde dag dat ook een groep boeren meenden op het LTO Noord-kantoor in Drachten verhaal te moeten halen). De impact van deze actie op de medewerkers is groot geweest. De onfatsoenlijkheid, dreigende houding en haat die uit de actie sprak, heeft wel iets met hen gedaan. Los van het feit dat een vrije pers een groot goed is. Er “brak iets” aldus de journalist. En dat werkt dus door in de verslaggeving van vandaag. Is dat wat we wilden bereiken? Zijn we nu trots op ons zelf? Nou ik niet. Ik vind het verschrikkelijk.

We kunnen allerlei eisen stellen aan onze toekomstige voorzitter. En er is ook niet één echte keuze voor de landbouw. De diversiteit in onze achterban is enorm groot. Maar als dit betekent dat diegene een berg (anonieme) shit op de social media over zich heen krijgt op het moment dat het even fout loopt, dan vraag ik me af wie zo gek is om deze functie te willen bekleden. Het kan niet anders of dat doet iets met iemand en zijn/haar familie.
Ik ben het met Alex eens: We gaan voor de toekomst, maar we mogen wel even in de achteruitkijkspiegel zien hoe groot de ravage is die we achterlaten.

Tineke de Vries

Tineke de Vries

Provinciaal aanspreekpunt Friesland. Provinciaal aanspreekpunt voor Water & Bodem. Provinciaal aanspreekpunt voor Landelijk gebied.

Naar alle weblogs van Tineke de Vries

Praat mee

Om mee te kunnen discussiëren dient u eerst in te loggen.