Blauwe gloed

Van jongs af aan houd ik van de natuur. Niet zo vreemd natuurlijk aangezien we bij zo’n uitgestrekt natuurgebied woonden.

Al heel vroeg ging ik met mijn vader mee het veld in. Hij was boer en jager en is dat zijn hele leven gebleven. Hij liet me de mooiste plekjes in de natuur zien en liet me kennismaken met wildbeheer. Niet schieten om te schieten, maar verantwoordelijkheid nemen om een gezonde populatie in stand te houden. In de lagere schooltijd gingen we hutten maken in het bos. Niet wat takken tegen een boom, maar flinke ondergrondse tunnels. Totaal onverantwoord uiteraard, maar het waren geweldige tijden.

Ik kwam veel op het Lange Paand en het Noordenveld. Tot het begin van deze eeuw werd er middenin het natuurgebied landbouw bedreven. Weidende pinken en vleeskoeien maar ook pootaardappelen, snijmais en suikerbieten. Er werd in die jaren flink bemest en wat zijn er na die jaren veel soorten bestrijdingsmiddelen verboden.

Eind vorige eeuw werd er grootschalig heideterrein afgeplagd, natuurherstel. De rijke vergrasde bovenlaag werd er door grote machines afgeschraapt. Wat was iedereen ontzettend verwonderd dat die maagdelijke bovenlaag van de heide niet verder vervoerd mocht worden omdat de partij een veel te hoge concentratie aan zware metalen had. De immense partij heeft lang op die “hoek van de Wal” gelegen. Uiteindelijk is het met een andere partij vermengd en is het probleem daarmee creatief opgelost.

Begin deze eeuw is veel landbouwgrond afgegraven. Arme grond geeft vegetatie met grotere variatie. Vele duizenden kuubs zwarte bovenlaag is verplaatst ten behoeve van een hoge geluidswal naast de A28; de ieder jaar drukker wordende snelweg pal gelegen aan het Dwingelderveld.

Ik herinner me nog dat veentje waar tegenwoordig het prachtige Familiepad ligt. Duizenden mensen genieten tegenwoordig van de mooiste vergezichten. Slechts met een sterk inbeeldingsvermogen kan je nu nog zien waar vroeger het vennetje lag. Het was een raar watertje waarbij borden “verboden toegang” stonden. Toen ik eens hoorde dat er midden vorige eeuw een boortoren had gestaan kon ik beter verklaren waarom je daar altijd die blauwe gloed over het water zag. Het bleek dat er naast de vele olieresten ook boorgruis was gestort en omdat het vennetje toch smerig was zijn er tegelijk ook maar vrachtwagens met afval in gedumpt.

Afgelopen week stond hetzelfde Dwingelderveld in het landelijke nieuws. Natuurmonumenten was geschokt dat diep in de Drentse natuurgebieden wel 31 soorten bestrijdingsmiddelen zijn aangetroffen. En aangezien al tientallen jaren geen landbouw binnen de natuurgebieden werd bedreven moet deze vervuiling veroorzaakt zijn door de omliggende landbouw. Dat de meeste van de 31 aangetroffen stoffen geen bestrijdingsmiddelen, laat staan landbouw gerelateerd is, werd maar even weggelaten. Deet, werkzame stof uit vlooienbanden, weekmiddel en resten van uitlaatgassen. Landbouw als boosdoener scoort.

LTO heeft direct uitgesproken dat de uitkomsten vragen om nader en diepgaand onderzoek. Hierin wordt het door veel andere partijen gesteund. Een beproefde methode om kwaliteit van onderzoek in twijfel te trekken, aldus Natuurmonumenten in antwoord in een verklaring.

Ik heb veel moeite met deze beschuldiging. De inhoud en toon is dermate stemming makend en er spreekt zo veel wantrouwen uit richting sector waarvan wordt gezegd dat het een partner is, dat hier iets is gebroken. Dat voelt niet goed nu we op divers vlak zo’n gezamenlijke opgave en ambitie hebben.

Jan Bloemerts

Jan Bloemerts

Boegbeeld Drenthe. Provinciaal aanspreekpunt voor Natuur & Fauna. Provinciaal aanspreekpunt voor Landelijk gebied. Provinciaal aanspreekpunt voor Infrastructuur.

Naar alle weblogs van Jan Bloemerts

Praat mee

Om mee te kunnen discussiëren dient u eerst in te loggen.