Water landschap

Zoet of Zout?

Op Prinsjesdag werd naast de troonrede ook het Nationaal Delta Programma 2021 gepresenteerd. Een programma van 6 jaar dat zich richt op waterveiligheid en zoetwatervoorziening.

Het ministerie van I&W heeft hier 800 miljoen voor beschikbaar. Het doel is dat Nederland in 2050 weerbaar is tegen zoetwatertekorten. Kern van het programma is het slim beheren van zoetwaterbuffers.
Nou, dat biedt perspectief zou je denken. Het Lauwersmeer zou ook prima kunnen functioneren als zoetwaterbuffer. Dan zijn we van veel gedoe af.
En wat te denken van een slimme oplossing om het zoute water bij de Nieuwe Waterweg te keren. Nu is een groot deel van het (zoete!) water van de Rijn nodig om de zouttong buiten de deur te houden. Dat kunnen we in de BV Nederland toch wel beter bedenken? We hebben tenslotte het Wopke/Wiebes-fonds voor grote infrastructurele werken.
In 2019 kwam een VN-rapport uit tijdens het Wereld Water Forum, waarin werd gesteld dat in 2050 5 miljard mensen een tekort aan zoet water hebben en dat er steeds meer conflicten ontstaan door schaarste aan zoet water.

Hetzelfde ministerie van I&W bedenkt vervolgens samen met LNV dat de ecologie van onze grote wateren nog wel een oppepper kan gebruiken. Waarbij in het IJsselmeer wel geborgd moet worden dat de zoetwatervoorraad op peil blijft. De Waddenzee daarentegen is te klein. Onder de geruststellende titel ‘Verzachten van de randen van het Wad’ worden plannen gelanceerd voor zoet-zout overgangen in de dijk en brak water zones binnen de dijk.
En dat in een gebied waar de pootgoedteelt de bepalende factor in het bouwplan is. Van elke hectare pootgoed die wij nu oogsten, kunnen volgend jaar ruim 15.000 mensen 35 kg voedzame piepers per jaar eten. Maar ook in een gebied waar landbouw een belangrijke rol in de sociaal economische structuur van het gebied heeft, met haar afnemers, toeleveranciers, mechanisatiebedrijven, logistiek etc.
Het idee dat zilte teelt een alternatief verdienmodel is voor onze akkerbouwbedrijven is zeer hardnekkig. Het is een niche en het blijft een niche. Ook een zouttolerante aardappel is mooi, maar onder zoete omstandigheden brengt ‘ie nogal wat meer tonnen op. Intussen is onze sector druk bezig om projecten van de grond te krijgen die ervoor moeten zorgen dat we meer grip op de verzilting, als gevolg van zoute kwel, krijgen. Dat is al een hele uitdaging. Zeker om de financiering rond te krijgen. Het is namelijk economie en te weinig ecologie.

Misschien kan ondertussen de businessunit Zoetwater van I&W even praten met de businessunit Ecologie van hetzelfde ministerie. Wordt het nu zoet of zout? Volgens mij worden hier budgetten met het zoete water weggegooid...

Tineke de Vries

Tineke de Vries

Provinciaal aanspreekpunt Friesland. Provinciaal aanspreekpunt voor Water & Bodem. Provinciaal aanspreekpunt voor Landelijk gebied.

Naar alle weblogs van Tineke de Vries

Praat mee

Om mee te kunnen discussiëren dient u eerst in te loggen.