Laarzenactie

Samen staan we sterk

Een week geleden stond ik met duizenden collega’s op het Malieveld. Wat straalden we daar de onvrede en eenheid uit als sector.

Koud drie dagen later kwam het kabinet met haar brief over de aanpak van de stikstofproblematiek. Deze brief roept veel vragen, zorgen en boosheid op. Bij ons en bij onze leden. Dat is logisch want dit onderwerp raakt melkveehouders direct. Dit merkten wij ook aan de vele ongeruste telefoontjes en berichten die wij als vakgroepleden hebben gekregen afgelopen weekend. Vanuit LTO Nederland hebben we inzet gepleegd door inbreng te leveren bij de Commissie Remkes, het ministerie en de politiek met als doel de voor de sector ontstane problemen op te lossen of te verminderen.

Terecht is er veel twijfel over de betrouwbaarheid van metingen, en hoe groot de deposities zijn op de Natura 2000 gebieden. Ik vind het een goede zaak en erg belangrijk dat er onderzoek wordt gedaan naar de betrouwbaarheid van deze metingen. Wat mij betreft zijn betrouwbare metingen een voorwaarde en een van de eerste zaken die geregeld moet worden.

De vraag is echter wel of we de tijd hebben om hierop te wachten. Dit is voor ons bestuurders een dilemma. Duizenden bedrijven zitten in de knel door de uitspraak van de Raad van State. Zij moeten zo snel mogelijk van het stikstofslot worden verlost. Daarom zetten wij in op twee sporen: een voor de korte en een voor de lange termijn.

Een voorbeeld van zo’n langetermijnaanpak is dat we als LTO vakgroep sinds april 2018 met verschillende partijen in overleg zijn om een integraal programma te ontwikkelen om emissies in de melkveehouderij aan te pakken. In eerste instantie om het PAS convenant na te leven met maatregelen die kostenbesparend of -neutraal zijn maar ook positief werken op meerdere sectordoelen. Nu dient dit project om ruimte te creëren om als bedrijf verder te kunnen ontwikkelen, en om de afgegeven vergunningen en meldingen te legaliseren.

Wij LTO bestuurders krijgen wel eens de vraag of we krachtig genoeg opkomen voor de belangen van de sector, en of we niet nog vaker ‘Nee!’ moeten zeggen tegen voorstellen van bijvoorbeeld de overheid. Ikzelf vind het belangrijk om vanuit LTO in gesprek te blijven met onder andere het ministerie om op die manier sturing te kunnen blijven geven en daarmee de belangen van onze leden te behartigen en te verdedigen. Hoewel lobbywerk vaak onzichtbaar is, denk ik dat we op die manier het beste resultaat bereiken voor onze leden.
Natuurlijk gaat het er in die gesprekken ook wel eens hard aan toe, bijvoorbeeld als het gaat over een generieke korting. Dat is iets waar we heel duidelijk ‘Nee!’ tegen hebben gezegd. Een eerste gesprek met het ministerie over de brief stond voor vandaag gepland en als lid kunnen jullie er van op aan dat wij dit gesprek zeer kritisch zullen aangaan. We willen antwoorden op onze vragen. Als deze antwoorden niet in lijn zijn met onze inzet als vakgroep dan zullen we hier ook hard tegenin gaan. Als de overheid met plannen komt die onacceptabel zijn voor de sector, dan spreekt het voor zich dat wij daar geen verantwoordelijkheid voor kunnen nemen.

Vorige week hebben we gezien hoe krachtig het is om als boeren een gezamenlijk geluid te laten horen. Mijn zorg is dat we ons als sectorpartijen binnen de melkveehouderij tegen elkaar uit laten spelen, waardoor we naar buiten niet meer gezamenlijk kunnen optrekken. Ik hoop dat we ons dit niet laten overkomen. Laten we het gevoel van 1 oktober vasthouden!

Herman Bakhuis
Vakgroeplid Melkveehouderij

Praat mee

Om mee te kunnen discussiëren dient u eerst in te loggen.