Wolvensituatie

De afgelopen weken waren er helaas weer incidenten met wolven te betreuren. Daarom hierbij vanuit de LTO vakgroep schapenhouderij een update van de wolvensituatie.

Er zijn nu in Nederland twee plekken waar de wolf zich officieel "gevestigd" heeft. In het noorden van de Veluwe zit een roedel: wolvin, wolf en vijf jongen. In het zuiden van de Veluwe is een wolvin gevestigd.

De wolvin, die zich in België op het militair domein vestigde is "verdwenen". Het seizoen van de zwervende (jonge) wolven is weer begonnen en daarmee nemen ook de incidenten toe; met name langs de Duitse grens.

Advies bij aanval door de wolf

Advies van de vakgroep is om bij het vermoeden van een aanval door een wolf foto’s te maken de kadavers -met name van de bijtwonden- en contact te zoeken met BIJ12. Zij beoordelen de foto's en komen -indien noodzakelijk- binnen 24 uur DNA-monsters afnemen. Dek daarna de kadavers af, maar laat ze wel liggen. Laat de dierenarts de rest van de kudde checken (kosten worden vergoed). En verplaats de kudde; bij succes komt de wolf terug.

Wil je de informatie over de schade die de wolf in Nederland aanricht volgen? Op de website BIJ12 worden alle incidenten gemeld.

Tot slot adviseert de vakgroep om geen pers in te lichten over eventuele aanvallen van de wolf op uw kudde. Tot nu toe heeft het melden van incidenten alleen een platform voor de pro-wolf lobby opgeleverd en daar moeten wij niet aan meewerken.
Vraag een collega om je bij te staan, want het blijft zeer akelig als je je dieren dood en verscheurd terug vindt.

Voorlopersregeling
Ondertussen is de wolvencommissie voor de Veluwe enkele maanden bezig. We werken aan een regeling, die voor heel Nederland als voorbeeld kan dienen. In het voorjaar is het concept daarvan gereed. Zo'n regeling bedenken kost tijd en intussen zit de wolf niet stil. Daarom is er een ‘voorlopersregeling’, waar mensen in het huidige wolvengebied gebruik van kunnen maken. De eigenaren van schaapskuddes in het wolvengebied hebben dat al gedaan. Deze kuddes worden nu beschermd volgens de laatste techniek. Als je wilt, kun je daar gaan kijken, om voorlichting te krijgen over de afrasteringen die worden gebruikt en de ervaringen die men heeft.

Waar we mee zitten, is dat er geen belangstelling is vanuit de reguliere schapenhouderij in het wolvengebied. Ook voor hen is budget beschikbaar om ervaring op te doen met verschillende soorten afrasteringen. We weten namelijk zeker, dat bij het naweiden één of twee draadjes de schapen wel in de wei houden, maar niet de wolf uit de kudde. Daarom: gebruik een afrastering van 120 cm hoog. Gebruik je gewone flexnetten, zet er dan hoge witte paaltjes bij met stroomdraden erop. Dat is een praktische oplossing. Bij naweiden: minstens vijf draden. Wil je gebruikmaken van de voorlopersregeling? Laat dit weten via wolvencommissie@gelderland.nl.

De extra kosten voor de preventie tegen de wolven binnen het aangewezen wolvengebied worden vergoed. Beleidsmatig zijn er nog wel problemen: er wordt nog steeds niet gesproken over de extra arbeid die de wolf met zich meebrengt en al helemaal niet over een vergoeding daarvoor. De vakgroep is het daar niet mee eens en blijft hier op wijzen.

Verder zijn het huidige wolvenplan en de wolvencommissie voor drie jaar ingesteld. Die drie jaar worden beschouwd als periode om "aan de wolf te wennen". Die drie jaar worden beschouwd als periode om ‘aan de wolf te wennen’. De wolf veroorzaakt echter schade, en daar willen we helemaal niet aan wennen.’ Wat dreigt te gebeuren, is dat in deze gewenningsperiode een redelijke vergoeding voor materiële kosten beschikbaar is, maar dat straks bij schade de vraag is: heeft de schapenhouder voldoende gedaan om de wolf bij zijn schapen weg te houden? Maar wat is voldoende? Er is geen enkele afrastering die 100% garantie geeft (alleen het ijzeren gordijn deed dat, want na de val van de muur is het probleem ontstaan), dus dat wordt een eindeloos gesteggel en is slecht voor het draagvlak. Tot slot is er nog geen enkele oplossing voor het probleem van de zwervende wolven. Zij veroorzaken de meeste schade. We hebben de onderzoekers gevraagd of het mogelijk is om corridors aan te wijzen, waarlangs deze zwervende wolven hun weg zoeken naar een nieuw territorium. Volgens de onderzoekers is dat niet mogelijk, maar wij hebben de indruk, dat ze toch telkens in dezelfde gebieden opduiken. In die corridors zou dan ook de regeling voor de vergoeding van preventieve maatregelen tegen de wolf van kracht kunnen zijn. Maar ook daar wil niemand aan. Hamvraag is en blijft dus: wie is verantwoordelijk voor de natuur in Nederland en de kosten die daaruit voortvloeien? Voor de wolf kan dat niet allemaal op de schapenhouder afgewenteld worden.

Bron: LTO Schapenhouderij