Net als Marianne Thieme...

Enige weken geleden was ik in Den Haag in het gebouw van de Tweede Kamer bij een algemeen overleg over dieren in de veehouderij. Dat is een openbare bijeenkomst waar landbouwwoordvoerders met elkaar in gesprek gaan over beleid en hun (partij) wensen en verwachtingen over het beleid. Ook de gestelde kamer-vragen worden hier toegelicht en van antwoord voorzien.

Ik heb daar gezeten als toehoorder, maar soms kostte het moeite om mij vanaf de publieke tribune niet te mengen in de discussie. Via social media heb ik wel geprobeerd enigszins te nuanceren door bijvoorbeeld D66 erop te wijzen dat de helft van het varkensvoer niet uit soya bestaat maar juist uit restproducten. Het varken is een topper in de kringlooplandbouw. De eendenhouderij kreeg de zwartepiet toegespeeld toen het ging over vogelgriep; het is maar een kleine sector dus ‘waarom zouden we daar in Nederland mee doorgaan’. Als ik zoiets hoor dan gaan mijn haren overeind staan! Maar ik weet ook dat ik onvoldoende verstand van zaken heb. Nu heb ik prima contacten met de pluimveebestuurders, maar ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ben op zoek gegaan naar een eendenhouder.

Mijn zoveelste stage was een feit. Afgelopen week ben ik daadwerkelijk op een eendenhouderij geweest. Het geeft mij meer inzicht in de sector en de betreffende veehouder meer kennis van de activiteiten van LTO achter de schermen. Een win-win situatie. Het geeft mij betere argumenten om discussies te voeren op basis van feiten. Als ik daags na zo’n stage de bestuursvergadering afsluit met de mededeling: “ik heb weer stage gelopen bij een ondernemer, het was grandioos en dat wens ik jullie allemaal toe”, voel ik me soms net als Marianne Thieme die standaard de Tweede Kamerbijeenkomsten afsluit met een quote over intensieve veehouderij.

Maar ik denk dat daar de vergelijking ook wel ophoudt!

Praat mee

Om mee te kunnen discussiëren dient u eerst in te loggen.