‘Als ik de stal in kom en goedemorgen zeg, krijg ik niets terug te horen. Dat mis ik wel. Contact. Daarom hou ik van afwisseling: het eigen vlees verkopen in ons winkeltje en de sectorpromotie via Pigstory. Op die manier zoek ik contact. Tom vermaakt zich prima tussen de varkens, ik ben meer een mensenmens’, geeft Marlieke Geijsel een schets van zichzelf. Ze komt niet uit een agrarische familie en stapte dan ook een wondere wereld in toen ze samen met Tom aan het roer kwam te staan van het vermeerderingsbedrijf van zijn ouders.
De Geijsels hebben achthonderd zeugen en dagelijks worden er biggen geboren. De bedrijfsvoering is verdeeld over twee locaties: in het Drentse Een-West en een paar kilometer verderop in het Friese Haulerwijk. Geijsel: ‘Daar gaan de biggen heen na het spenen. De biggen worden uiteindelijk verkocht aan een vleesvarkenshouder in Groningen. Zelf houden we ook wat vleesvarkens voor de vleesverkoop in ons eigen winkeltje.’
Dat winkeltje was een bewuste keuze. ‘De varkenshouderij komt vaak negatief in het nieuws. Zo oneerlijk, welke trieste dingen worden gezegd. Ik wilde wel in gesprek gaan met de mensen. Dus zijn we de vleesverkoop begonnen, zodat ik vragen kan beantwoorden en kan vertellen wat we doen en waarom. Het cirkeltje rondmaken: je weet wat je eet.’
Wat vind je ervan dat 2026 is uitgeroepen tot International Year of the Woman Farmer?
‘Ik heb er een beetje een dubbel gevoel bij. Is het nodig? Maar tegelijkertijd is het ook fijn dat de aandacht er is. Vrouwen zijn op het agrarische bedrijf toch vaak de stille kracht. Die naast dat ze meewerkt, er ook voor zorgt dat het thuis doordraait. Maar de verschillen zijn wel minder dan vroeger. Toen werden vrouwen meer weggecijferd dan nu.’
Is er volgens jou in het bedrijf verschil tussen een vrouwelijke en een mannelijke aanpak?
‘De vrouw heeft vaak toch meer het verzorgen en sociale. Daarom doe ik de vleesverkoop en de geboortes en voer ik in de kraamstal. Maar ik houd achter de boel ook netjes en doe het huis en de kinderen. Ook als er iets moet worden georganiseerd, nemen vrouwen meestal de leiding. Tom houdt zich bezig met de zeugen en boekhouding. Die cijfers en regeltjes vind ik niks aan. Hij doet alles het liefste zelf, zodat hij weet hoe het bedrijf ervoor staat.’
Wat is een voorbeeld van jouw female touch?
‘Ik leef me meer in. Misschien omdat ik ook zelf kinderen heb gehad. Ik denk bewuster, voel aan wanneer een zeug bijna gaat werpen en ik ben preciezer. Ook praat ik meer. Bijvoorbeeld als ik ga opvoelen. Niet hup, hek open, handschoenen aan en hand erin. Door te praten blijven ze ook rustig liggen.’
Zijn vrouwelijke agrarisch ondernemers te bescheiden volgens jou?
‘Dat verschilt per persoon. Ik hoef niet zo nodig op de voorgrond te staan en te horen hoe geweldig ik ben. In het algemeen zitten boerinnen en tuindersvrouwen daar denk ik niet zo op te wachten. Ook als je buiten de deur werkt, help je in het weekend gewoon even mee, zodat het snel klaar is en je allebei vrije tijd hebt. Dat is je leven en hoort erbij. Je doet het samen, en helpt en ondersteunt elkaar.’
Word je voor je gevoel als volwaardig zakelijk gesprekspartner gezien?
‘Ik word zeker wel serieus genomen. Maar als we bij de accountant zitten, wordt er meer naar Tom gepraat. Hij zit daar ook veel meer in. Maar als ik een vraag heb, wordt daar wel normaal op gereageerd. En ik loop ook gewoon met de voeradviseur over het bedrijf. Vroeger was een vrouw die werkte een uitzondering, nu is het heel normaal.’
Wat zou beter kunnen worden geregeld voor agrarische vrouwen?
‘Om een praktisch voorbeeld te noemen: wie bij ons de stal in wil, moet douchen en kleren van ons aan. Er was nooit damesondergoed en nu wel. De douche is ook vrouwvriendelijker geworden. De deur kan op slot, er is een spiegel en voldoende ruimte om af te drogen en om te kleden. Zorg ook dat je niet alleen maar XXL-kleding hebt. Dan is het risico groter dat ze in eigen kleding doorlopen.’
Vind je dat LTO Noord zich voldoende inzet voor vrouwen in de sector?
‘Dat denk ik wel. Zo zijn we eens naar een bijeenkomst over bedrijfsovername geweest. De positie van de vrouw in het bedrijf moet je zelf ook goed in de gaten houden door je erin te verdiepen en vragen te stellen.’
Heb je nog tips voor vrouwelijke collega’s in de agrarische sector?
‘Een tip die voor iedereen geldt, maar vooral gericht is aan vrouwen, omdat zij doorgaans aan sectorpromotie doen. Laten we de krachten bundelen om een positief verhaal te vertellen. Als iedereen een klein beetje meedoet, is daar nog heel wat te halen. Bijvoorbeeld op het voortgezet onderwijs vertellen over ons prachtige beroep, om te voorkomen dat het uitsterft.’
International Year of the Woman Farmer
Het jaar 2026 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot International Year of the Woman Farmer. Wereldwijd produceren vrouwen minimaal 50 procent van het voedsel. In sommige regio’s is dit zelfs nog veel meer. Vrouwen zijn daarmee cruciaal voor de voedselzekerheid, ook in ons eigen land. Zo laat het aantal vrouwelijke ondernemers in Nederland een lichte stijging zien.
Toch blijft de bijdrage van vrouwen in de agrarische sector onderbelicht. In deze zomerserie proberen we te achterhalen hoe dat komt. We gaan erover in gesprek met vrouwelijke agrariërs uit verschillende sectoren. Deze keer is het woord aan varkensboerin Marlieke Geijsel.
Tekst: Sacha Wunderink | Foto: Rens Hooyenga
