'Wat we doen, is onderdeel van ons DNA'

Van der Poel (39) runt samen met haar man Peter een akkerbouw- en loonbedrijf in het Zuid-Hollandse Abbenbroek. Op 125 hectare grond, verdeeld over twee locaties, teelt het echtpaar suikerbieten, uien, consumptieaardappelen, granen en witlof. Zelf houdt Van der Poel zich voornamelijk bezig met de administratie en certificeringen. ‘Plus allerlei hand- en spandiensten’, voegt ze toe. ‘Als het nodig is, zit ik ook op de trekker.’

Wat ze op het bedrijf doen, beschouwt Van der Poel eigenlijk niet als werk. ‘Het is een manier van leven. Iets wat onderdeel is van je DNA. Ik kan echt genieten van wat dit leven ons brengt: onze gewassen, de geur van de rode en gele uien en de goedgevulde kisten die na de oogst hoog worden opgestapeld. De oogst is bij ons echt een gezinsding. Dan eten we samen met onze medewerkers tussen de stoppels in het veld en voel je een enorme verbondenheid.’

Persoonlijk verhaal

Tegelijkertijd merkt Van der Poel dat het maatschappelijk discours over landbouw steeds verder gepolariseerd raakt. ‘Meningen worden zwart-witter, zonder enige nuance. Soms is het best lastig om daarmee om te gaan. Maar we proberen het wel, ook actief. Zo hebben we afgelopen voorjaar meegedaan aan ‘Kom in de Kas’, samen met andere bedrijven op het eiland.’

Dat leverde zo’n tweeduizend bezoekers op. ‘En alleen maar positieve reacties gehoord. De avond ervoor hadden we omwonenden uitgenodigd voor een rondleiding. Een perfecte gelegenheid om ons persoonlijke verhaal te vertellen, bijvoorbeeld over het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. Dat we niet zomaar overal spuiten, maar goed nadenken voor we iets doen.’

Vanuit datzelfde idee is Van der Poel bestuurslid geworden bij Boerderijeducatie Zuid-Hollandse Eilanden. Samen met een tiental andere boeren en tuinders uit de regio verzorgt ze boerderijlessen aan klassen uit het basis- en voortgezet onderwijs. ‘De jeugd fietst dagelijks door de polder. Dan is het goed dat ze iets meer weten van wat er zoal groeit. Waar hun eten vandaan komt dus. En het mooie is: de onderwijzers en ouders leren er ook van.’

Van der Poel bekleedde in de afgelopen acht jaar ook een functie in het bestuur van de LTO Noord-afdeling Voorne-Putten. In die tijd zat ze regelmatig met ambtenaren om tafel. ‘Ik probeerde onze standpunten vaak op een prikkelende manier over te brengen,’ vertelt ze. ‘Dan zei ik dat ze met ‘een criminele gifspuitende boer’ te maken hadden. Gewoon om hen te laten merken wat zo’n oordeel met je doet. Dat kwam duidelijk over.’

Ze sluit af met een oproep aan collega-ondernemers: ‘Blijf trots op wat je doet. Vertel je verhaal, laat zien waar je voor staat en wees niet bang om uit te dragen hoe belangrijk onze sector is. Juist in een tijd van onrust is het belangrijk dat wij zelfvertrouwen uitstralen.’

Bron: Frank de Olde, Nieuwe Oogst | Beeld: Dennis Wisse