Tussen de Duitse grens en de Achterhoekse beek de Groenlose Slinge staat de rioolwaterzuiveringsinstallatie van het waterschap. Voorname aanpassingen zitten in een koolstoffilter en in een ozontechnologie die geneesmiddelen deels afbreekt. Die beide innovaties zorgen voor een beter zuivering van het aangevoerde water.
Wat leert LTO Noord dit werkbezoek?
Voorzitter LTO Noord Dirk Bruins: “We zien dat waterschappen met dergelijke investeringen hun nek uitsteken en met belastinggeld financiële risico’s nemen. Deze inspanningen leiden tot een betere waterkwaliteit, maar nog steeds hebben we te maken met de beeldvorming dat het daarmee slecht gesteld is en de agrarische sector daar grotendeels voor verantwoordelijk is. Opvallend vond ik te horen dat veel vervuiling juist afkomstig is van huishoudens (zoals medicijnresten) en industrie (zoals PFAS), waarvan weer een flink aandeel uit Duitsland komt.”
Waar roept LTO Noord toe op?
Dirk Bruins stelt daarentegen juist dat Nederlandse agrariërs enorm bijdragen aan de verbetering van de waterkwaliteit: “Zo werken we als sector op bedrijfsniveau op verschillende manieren aan de verbetering van de waterkwaliteit, door netter en innovatiever om te gaan met bemesting en gewasbeschermingsmiddelen. Ons voorbehoud en zorg daarbij is: deze agrarische ondernemers worden niet beloond, maar juist afgerekend op nationaal beleid; want nog steeds zie je dat hele regio’s aangewezen worden als nutriënt-verontreinigd. Daar zou de overheid beter naar moeten kijken.”
Heemraad Peter Schrijver: ‘meten met twee maten’
Gastheer Peter Schrijver is dagelijks bestuurslid van Waterschap Rijn & IJssel; hij herkent de kritiek van Dirk Bruins, hoewel hij ook stelt dat de landbouw ook nog meer kan doen door bijvoorbeeld nog netter te werken met middel en mest. “Maar de publieke focus rond waterkwaliteit ligt naast nutriënten uit mest ook heel sterk op gewasbeschermingsmiddelen. Terwijl juist opvallend veel vervuiling komt van medicijnresten en zaken als vlooienbandjes en luizenshampoo. Bijzonder is het daarom ook dat voor die zaken amper toelatingseisen bestaan, terwijl voor gewasbescherming de strengste eisen gelden. Daar zou de overheid zich ook wel meer op mogen richten. Want het kan niet zo zijn dat de Nederlandse landbouw afgerekend wordt door de vervuiling door huishoudens en industrie en uit het buitenland.”
Wat zijn kansen volgens heemraad Schrijver?
“We streven naar circulariteit en daar behalen we als waterschap ook resultaten. Zo verwerken we afvalwater van FrieslandCampina tot de grondstof kaumera waar de bouwwereld voordeel bij heeft. En van het afvalwater van AvikoPotato wordt biogas gewonnen dat weer terug geleverd wordt voor de fritesproductie. Daarnaast is het mooi dat we samen met LTO in het project Deltaplan Agrarisch Waterbeheer veel leren over het verbeteren van de waterkwaliteit. Een conclusie is bijvoorbeeld dat het langer vasthouden van water bijdraagt aan het beter opnemen van nutriënten in de bodem en het vruchtbaar en gezond houden daarvan. Daarmee voorkom je dat je dat de landbouw moet verdwijnen en het leidt tot minder grote ophoping van nutriënten in de lagere waterwegen van Nederland.”
Afgelopen najaar heeft LTO Noord een regionaal werkbezoek gebracht aan de RWZI: Winterswijk werkt aan waterkwaliteit– tussen grens en IJssel is het meetbaar schoner | LTO Noord
