LTO Noord stuurt brandbrief naar provincie Gelderland met 7 zorgen

Waarom een gezamenlijke brandbrief?
Aanleiding is dat alle acht ondertekende organisaties de afgelopen dagen veel persoonlijke en indringende berichten ontvangen, waarin onze leden (maar ook niet-leden) zich ernstige zorgen maken over dit beleidskader. Als landbouworganisaties willen we met dit eensgezinde geluid een dringend signaal afgeven aan de provincie dat haar route en plan totaal geen draagvlak heeft.

Wat is de essentie van de brandbrief?
De moraal: wij zien in in deze opzet een ernstige en structurele scheefgroei tussen de ambities van de provincie en de uitvoerbaarheid voor de agrarische sector in Gelderland. Daarom doen wij een dringende oproep om het voorliggende Beleidskader grondig te herzien.

Wat zijn onze 7 zorgen?

1.       Een beleidskader dat vooral verbiedt – geen perspectief en vertrouwen

In diverse zones worden zéér ingrijpende beperkingen opgelegd. Deze stapeling van verboden leidt niet tot een "menukaart" of ontwikkelruimte, maar tot een dichtgetimmerd systeem dat ondernemers klem zet. U kiest nadrukkelijk voor middelvoorschriften – precies het instrumentarium dat onvoldoende werkt en dat de innovatiekracht van ondernemers belemmert.

2.       Vooral verboden, nauwelijks uitnodigen – kwetsend voor sector en draagvlak

De provincie kiest voor de route van“verbieden”, “voorkomen”, “uitsluiten” en “behouden”. In plaats van “uitdagen”, “belonen”, “mogelijk maken” en “oplossingsruimte bieden”. Dat is niet alleen een verkeerd signaal; het ondermijnt de relatie met onze achterban, die al jaren onder hoge druk staat.

3.       Blijvend grasland – een onwerkbare ingreep die rotatie onmogelijk maakt

Het verplichte behoud van blijvend grasland in KRW-zones, grondwaterbeschermingsgebieden en Natura2000‑stroken is één van de meest ingrijpende maatregelen. Vooral akkerbouwers en gemengde bedrijven worden hierdoor hard geraakt.

4.       "Nodig voor de waterkwaliteit" – geen erkenning voor ons bodem- en waterbeheer

In het beleidskader staat dat dit "nodig is voor waterkwaliteit", maar zonder onderbouwing, zonder gebiedsspecifiek maatwerk, en zonder enige koppeling met doelbereik of innovatie.

5.       Vakmanschap ontbreekt – terwijl dit juist de vereiste systeemomslag is

Wij vinden het onbegrijpelijk dat het beleidskader vrijwel geen oog heeft voor het vakmanschap van de ondernemer. Waarom wordt niet aangesloten bij de landelijke ontwikkelingen van doelsturing in combinatie met vakmanschap: NEN stalnormen, mineralenbalansen en meten met sensoren (en combinaties daarvan)?

6.       Het beleidsproces – veel participatie, weinig gehoor

Er wordt gesproken over “uitgebreide participatie” en “twintig bestuurlijke overleggen”. Maar in de inhoud herkennen wij weinig van de inbreng die wij, onze leden, gebiedscoöperaties en andere stakeholders hebben geleverd.

7.       Onze oproep - kies voor samenwerking, perspectief en doelgericht beleid

Wij vragen Gedeputeerde Staten met klem om het schrappen van generieke verboden die innovatie, ontwikkeling van bedrijven en vakmanschap blokkeren. Met name:

• het brede scheurverbod blijvend grasland;

• het generieke verbod op uitbreidingen en verplichting tot saldering;

• zonespecifieke middelvoorschriften zonder onderbouwing.

En zet in op het invoeren van doelsturing in combinatie met vakmanschap met:

• meetbaar doelbereik;

• ruimte voor bedrijfsspecifieke maatregelen naast een robuust forfaitair systeem;

• onafhankelijke monitoring.